By Fethullah Gülen Hocaefendi
Thought of you once more, all things from my mind erased,
Your phantom, throughout my heart’s hills it wandered,
Even if illusion, still my fevered heartbeat was calmed,
Thought of you once more, all things from my mind erased,
Would that I, always sit with your love, stand with your love,
Rise like the spirits up to your skies, roaming high above,
Find a way into your heart somehow, flowing deep inside,
Would that I, always sit with your love, stand with your love,
If only I knew, whenever will it be, that Union’s call arrives?
Otherwise this burning heart of mine, shall never quiet its cries,
Wailing with the freshest feelings, always waiting as time flies,
If only I knew, whenever will it be, that Union’s call arrives?
Like a dove, my heart trembles, all from that name of yours,
Oh I beg of you, so that I may reach you, from that wing of yours,
Grant me but a single feather, let me soar, ever trailing yours,
Like a dove, my heart trembles, all from that name of yours,
O Rose! Who makes into Paradise, those deserts scorched and dry,
Come! Pour into my heart your breathtaking colors, vivid and high,
Smile! Now is its time, looking into this ever-weeping eye,
O Rose! Who makes into Paradise, those deserts scorched and dry,
Like Majnun chasing after you, let me be slave to you,
Cast an ember deep within me, let me burn like furnaces for you,
So I may escape from this dream of pain, for it passes empty of you,
Like Majnun chasing after you, let me be slave to you,
My mind keeps counting, all these days spent far away, estranged,
With darkness, heavy and suffocating, my spirit has been enshrouded,
Show your visage now, for the sun sinks ever deeper, growing faded,
My mind keeps counting, all these days spent far away, estranged,
If nothing else, in the very last moment, turn my twilight into dawn, let it be!
My heart, pour inside, flood it with your horizon’s bright colors, let it be!
All around this is heard, let the tanburs strum on, let the neys cry on, let it be!
Oh please I beg of you, if nothing else, turn my twilight into dawn, let it be!
Original:
Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi,
Hayalin gönlümün tepelerinde gezindi;
Bu bir serâp olsa da hafakanlarım dindi..
Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi.
Keşke hep aşkınla oturup aşkınla kalksam,
Ruhlar gibi yükselip de ufkunda dolaşsam;
Bir yolunu bulup gönlünden içeri aksam..
Keşke hep aşkınla oturup aşkınla kalksam.
Bir bilsem, vuslata ne zaman ferman gelecek?.
Yoksa bu yanan gönlüm durmadan inleyecek;
İnleyip en taze hislerle hep bekleyecek..
Bir bilsem, vuslata ne zaman ferman gelecek?.
Kalbim bir güvercin gibi titrerken adından,
Ne olur Sana ulaşmam için kanadından;
Bana bir tüy ver, pervaz edeyim hep ardından..
Kalbim bir güvercin gibi titrerken adından.
Ey kupkuru çölleri Cennet’e çeviren Gül;
Gel o bayıltan renklerinle gönlüme dökül!
Vaktidir, ağlayan gözlerimin içine gül!.
Ey kupkuru çölleri Cennet’e çeviren Gül!
Mecnun gibi arkanda koşan kulun olayım
Bir kor saç içime ocaklar gibi yanayım;
Sen’siz geçen bu acı rüyadan kurtulayım..
Mecnun gibi arkanda koşan kulun olayım..
Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta,
Ruhuma sisli-dumanlı bir kasvet yaymakta;
Göster çehreni ki, güneş gurûba kaymakta..
Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta…
Son demde hiç olmazsa gurûbum tulû olsun,
Gönlüm ufkunun en taze renkleriyle dolsun;
Her yanda tamburlar çalınsın; neyler duyulsun..
Ne olur, hiç olmazsa gurûbum tulû olsun..!
